Rejestracja domeny

Umowy o rejestrację i utrzymanie domeny zawierane są pomiędzy ubiegającym się o zarejestrowanie określonej nazwy jako domeny internetowej (zwanym abonentem) oraz podmiotem, który zobowiązuje się do jej rejestracji i utrzymania (zwanym operatorem rejestru). W Polsce, dla domeny .pl, takim podmiotem jest NASK, działający poprzez sieć swoich partnerów – registrarów.

Rejestracja oznacza przyporządkowanie wybranej przez rejestrującego nazwy do wskazanej domeny wyższego stopnia (czyli np. domeny .pl albo .com), dzięki czemu otrzymujemy domenę w postaci „nazwa domeny”.pl albo „nazwa domeny”.com. Tak zbudowane oznaczenie przypisane zostaje wskazanemu przez rejestrującego adresowi IP serwera i wprowadzone do światowego systemu oznaczeń domenowych. Dzięki temu, określone wyrażenia o budowie np. „nazwadomeny.pl” uzyskują status adresu domenowego, którym można posługiwać się w Internecie. Adres stanowi bazę do budowy adresu poczty elektronicznej, czy też adresu usługi WWW i jest podstawą komunikacji oraz udostępniania treści w Internecie.

System rozpoznawania urządzeń w Sieci według adresów IP zakłada unikatowość każdego adresu. Tak samo jest w wypadku systemu adresów domenowych – obowiązuje tam zasada niepowtarzalności (ogólnoświatowa wyłączność na posługiwanie się tą nazwą w ramach zarejestrowanej domeny). Utrzymanie takiego stanu rzeczy jest obok samej rejestracji podstawowym obowiązkiem NASK. Z kolei abonent zobowiązany jest do uiszczania z tego tytułu oznaczonych w umowie okresowych płatności. Najczęściej umowy o rejestrację i utrzymanie domeny zawierane są za pośrednictwem innego podmiotu, jednak również i wówczas charakter umowy pozostaje bez zmian.

Umowa o rejestrację i utrzymanie domeny

Umowa o rejestrację i utrzymanie domeny jest nienazwaną umową wzajemną o charakterze zobowiązującym. W wyniku jej zawarcia abonent uzyskuje faktyczną możliwość wyłącznego posługiwania się adresem domenowym. Nie oznacza to jednak, że nabywa względem domeny prawo, którym może swobodnie i samodzielnie rozporządzać, tak jak np. prawem własności rzeczy, czy prawem do znaków towarowych. Omawiane umowy porównywane są do różnego typu umów (umów o dzieło, umów najmu, umów zlecenia, w orzecznictwie zakwalifikowane zostały również jako umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych), tym niemniej w każdym ujęciu są uznawane za umowy o świadczenie usług. Pomimo, że powszechnie używa się określeń „zbycie domeny”, „sprzedaż domeny”, czy „przeniesienie praw do domeny”, nie są to określenia właściwie opisujące sposób zmiany podmiotu uprawnionego do posługiwania się domeną.

Zmiana abonenta domeny internetowej

Zmiana abonenta domeny możliwa jest wyłącznie w drodze zmiany stron umowy w przedmiocie rejestracji i utrzymania domeny internetowej: w miejsce dotychczasowego abonenta wstępuje tzw. „nabywca domeny”. Dopiero jednak zmiana stron umowy powoduje, że „nabywca” domeny uzyskuje jakiekolwiek prawa do posługiwania się nią. Jednakże zmiana stron umowy wymaga zgody operatora rejestru – NASK. Dopiero w tym momencie nowy abonent uzyskuje prawa do posługiwania się domeną. Jednocześnie staje się także zobowiązany do uiszczania należnych NASK opłat. Wcześniejsza umowa zawarta pomiędzy abonentem a nabywcą, nie wywołuje skutku w postaci „nabycia” domeny. Innymi słowy dotychczasowy abonent ustępuje swojego miejsca w umowie z NASK na rzecz „nabywcy”, który zajmuje jego miejsce za zgodą NASK. W jego regulaminie cała powyższa operacja nazywana jest „zmianą abonenta”.

Zazwyczaj z tytułu ustąpienia swego miejsca dotychczasowy abonent żąda określonej odpłatności, której charakter jest przedmiotem dalszej analizy.