Nowy Xen bazuje wreszcie na aktualnym jądrze Linuksa (2.6.31) i używa standardowego interfejsu wirtualizacyjnego pv_ops. Pozwala na zarządzanie 128 wirtualnymi i 128 fizycznymi CPU oraz terabajtem pamięci na każdy system. Przynosi też niespotykaną u konkurencji możliwość podłączania kart graficznych i innych kart PCI bezpośrednio do maszyn wirtualnych poprzez technologię VTd Intela. Z listą obsługiwanego w ten sposób sprzętu można zapoznać się tutaj.

Wprowadzone do Xena 4 biblioteki i interfejsy zwiększają jego kompatybilność z zewnętrznymi narzędziami. Dzięki blktap2 hiperwizor obsługuje teraz także wykorzystywany przez Microsoft format VHD dysków wirtualnych. Interfejs libxenlight pozwala na łatwiejsze zarządzanie programem przez aplikacje napisane w C, zaś netchannel2 poszerza obsługę urządzeń sieciowych, wprowadzając do niej sprzęt zorientowany na wirtualizację.

Znacznie wzrosła szybkość systemów z rodziny Windows, uruchomionych jako goście – mogą one używać teraz certyfikowanych przez Microsoft sterowników do dysków i urządzeń sieciowych. Usprawniono też obsługę pamięci – niewykorzystywany przez maszynę wirtualną RAM może być zwracany do niezależnej od niej puli, a w razie potrzeby z powrotem przyłączany.

Użytkownicy urządzeń USB podłączanych do maszyn działających pod kontrolą Xena mają powody do zadowolenia – ich obsługa w parawirtualizowanych i niezmodyfikowanych systemach-gościach jest już w pełni zaimplementowana na poziomie USB 2 (wcześniej dostępne było tylko w formie eksperymentalnej USB 1.1).

Więcej szczegółów można znaleźć w informacjach o wydaniu. Hiperwizor można pobrać ze strony www.xen.org/products/xen_source.html. Projekt dostępny jest na wolnej licencji GPL.

Źródło: heise.de, xen.org