We Włoszech coraz więcej ludzi, tak drobnych sklepikarzy, jak i przemysłowych potentatów, może odetchnąć z ulgą na wieść o kolejnych aresztowaniach bossów ośmiornicy i odkryciach zapisków ich księgowych, skrupulatnie notujących, kto i ile haraczy, zwanych na Sycylii „pizzo”, płacił.

Wszystko zaczęło się od grupy młodych ludzi, którzy rozważali otwarcie pubu. Obawiali się jednak, że nie zdołają podołać finansowo haraczowi, jaki nałożyłaby na nich mafia. W odważnym ruchu oblepili nocą Palermo nalepkami z napisem:

Un intero popolo che paga il pizzo
E UN POPOLO SENZA DIGNITA

co znaczy: „społeczeństwo płacące pizzo (haracz) jest społeczeństwem bez godności”.

Następnie uruchomiona została witrynę www.addiopizzo.org, na której można było przystąpić do kampanii „przeciw pizzo, zmień swoje zakupowe przyzwyczajenia”. Zmierza ona do stworzenia w Palermo i okolicach grupy konsumentów gotowych wspierać kupców opierających się haraczom, którzy pokonując strach, demaskują przestępców.

Liczba buntowników w porównaniu do liczby działających w Palermo firm jest wciąż niewielka, ale ruch ten pozwolił złamać psychologiczny terror mafii. Do tej pory każdy był przekonany, że odmowa zapłaty oznacza wyrok śmierci. I nie były to bezpodstawne obawy – jeszcze w latach 90. jawnie odmawiający „pizzo” ludzie ginęli wraz ze swymi rodzinami.

Dziś Confindustria, lobby przemysłowe południowych Włoch, posunęło się do tego, że zagroziło pozbawieniem praw członkowskich wszystkim, którzy odważyliby się zapłacić haracz. Jednocześnie władze zaczęły prześladować tych, którzy odmawiają zeznań przeciwko Cosa Nostrze w oczywistych przypadkach wymuszeń. Według włoskiego prawa biznesmen, który zaprzecza pomimo dowodów płaceniu haraczu, może zostać oskarżony o krycie i wspieranie mafii. „Doszło do sytuacji, w której większym ryzykiem stało się płacenie niż odmowa płacenia” – stwierdził Ugo Argiroffi, inżynier, który dodał niedawno swą firmę budowlaną do listy Addiopizzo.

By zdać sobie sprawę, przeciwko czemu stanęli twórcy antymafijnej witryny, należy wiedzieć, że w samym Palermo pod dowództwem bossa Salvatore'a Lo Piccolo służyło tysiąc młodych mężczyzn zajmujących się „windykacją”. Zarabiali oni po 2 tysiące euro miesięcznie, co jak na warunki Sycylii jest niezłą kwotą; mieli też do dyspozycji wiele innych mafijnych atrakcji. Ich zadaniem było zbieranie pizzo od prowadzących działalność gospodarczą biznesmenów. Dla przykładu: zwykły straganiarz płacił 100 euro, piekarnia 250 euro, a sklep jubilerski 1000 euro. Miesięcznie mafia zbierała w samej prowincji Palermo ponad 200 milionów euro.

Sycylijski prokurator Maurizio De Lucia, od wielu lat prowadzący sprawy o wymuszenia, stwierdził, że bunt internautów uderzył w samo serce mafii i daje władzom poważny atut w tej wojnie.

O szczegółach działalności Addiopizzo można przeczytać w ich witrynie. Co ciekawe, twórcy przygotowali także polską wersję językową. Szkoda, że takiej strony nie ma w Polsce – wbrew pozorom nasi gangsterzy też niemało wymuszają.

źródło: wired.com