Grupa ekspertów z Niezależnego Centrum Ochrony Danych w Szlezwiku-Holsztynie ma całkiem ciekawy pomysł rozwiązania tego problemu: zestaw specjalnych „privikonek”, które określałyby w sposób zrozumiały dla ludzi i oprogramowania stopień poufności wysłanego tekstu.

„Privikony” miałyby znajdować się w nagłówku lub temacie wiadomości i wymuszać odpowiednią reakcję klienta poczty, tak aby w razie próby podjęcia niezgodnego z zamierzeniem autora wiadomości działania, użytkownik otrzymywał przypomnienie, że jest nadawca sobie tego nie życzy.

Przypomnienie takie nie byłoby oczywiście blokadą funkcjonalności klienta – użytkownik na własną odpowiedzialność mógłby zrobić co mu się z e-mailem podoba. Jednak jak stwierdził jeden z autorów projektu, Ulrich König, „ma to być raczej uprzejma prośba do odbiorcy wiadomości”, nie chodzi o utrudnienie życia naruszającym preferencje e-mailowe osobom.

W przedstawionym dokumencie zaproponowano wykorzystanie sześciu privikonek:

• [X] – „tajne”,

• [/] – „nie drukować”,

• [=] – „usunąć po przeczytaniu” lub [=x] – „usunąć po x dniach”,

• [-] – „nie ujawniać nadawcy”

• [o] – „tylko do użytku wewnętrznego”

• [>] – „do dalszego rozpowszechniania” (tej towarzyszyć miałaby licencja CC)

Jak informuje serwis heise.de, twórcy projektu „privikon” pracują nad ich praktyczną implementacją. Google rozważa możliwość wprowadzenia ich obsługi do Gmaila, zaś Uniwersytet Stanforda finansuje przygotowanie rozszerzenia do Thunderbirda.

Pomysł nie przypadł wszystkim do gustu. Niektórzy eksperci IETF twierdzą, że będzie bardzo trudno zmusić internautów do stosowania takich oznaczeń. Kluczowe jest więc udostępnienie ich w łatwy sposób w klientach pocztowych, tak by każdy mógł „wyklikać” sobie pożądany poziom prywatności e-maila.

Źródło: heise.de