Podstawy programowania obiektowego w języku JavaScript

Obiekty umożliwiają nam zgrupowanie w jedną całość wszystkich danych (właściwości) oraz zachowań (metod) wykorzystywanych do opisania konkretnych elementów. Przykładem obiektu może być koszyk w sklepie internetowym, dla którego właściwościami będą sumaryczna cena towarów oraz identyfikatory poszczególnych produktów w koszyku, a jego metodami dodawanie nowych produktów do koszyka oraz ich usuwanie. Programowanie zorientowane obiektowo możemy zatem określić jako zbiór takich obiektów, którym dajemy możliwość wzajemnej komunikacji (wymiana danych oraz wykonywanie określonych czynności). Takie zgrupowanie znacznie ułatwia pisanie oraz późniejszą modernizację kodu, a w wielu językach programowania jest jego nieodzowną częścią (np. Java lub Ruby).

W tym miejscu chciałem też zaznaczyć, że niniejszy artykuł nie ma na celu wytłumaczenia zagadnień z teorii programowania obiektowego, a jedynie przedstawienie jego możliwości, które udostępnia nam JavaScript. Wszystkich Czytelników zainteresowanych teorią programowania obiektowego zachęcamy do zapoznania się z licznymi materiałami dostępnymi w Internecie, w szczególności tymi umieszczonymi na stronach Wikipedii.

JavaScript i obiekty

JavaScript sam w sobie nie jest językiem ściśle obiektowym, jednakże daje on możliwość posłużenia się technikami programowania obiektowego. W JavaScripcie możemy wyróżnić trzy typy obiektów:

• obiekty predefiniowane (są to obiekty, które dostarcza nam sam język – przykładem może być obiekt Array lub Math),
• obiekty hosta (te, które dostarcza nam przeglądarka),
• obiekty definiowane przez użytkownika w trakcie pisania kodu – to właśnie nimi zajmiemy się w dalszej części tekstu.