Oracle kupiło Sun Microsystems. Co to oznacza dla świata IT?

Przypomnijmy, że pierwotnie przejęciem Sun Microsystems zainteresowany był IBM – korporacja znacznie bardziej otwarta i przychylna otwartym rozwiązaniom. Jednak mimo nadziei całej branży, transakcji nie udało się sfinalizować, a wartość akcji Suna po zerwaniu rozmów boleśnie spadła. Teraz gdy software'owy gigant Oracle bez większych sporów o pieniądze zdecydował się kupić Suna, branża jest zaskoczona, zaniepokojona, a nawet rozgniewana.

Spróbujmy zrozumieć powody tego niepokoju. Po pierwsze, Sun nie był zwykłą firmą hardware'ową – był jednym z nielicznych dostawców kompletnych systemów, łączących ofertę sprzętową i software'ową. Tymczasem Oracle, znane przede wszystkim ze swojej potężnej bazy danych i szerokiej gamy produktów dla biznesu, nie wchodziło praktycznie w sprzęt, a w dziedzinę systemów tylko o tyle, o ile było to niezbędne do sprzedaży niektórych rozwiązań.

Oczywiście chodzi tu o własną odmianę Linuksa, stworzoną przez Oracle – Unbreakable Linux. Teraz jednak wygląda na to, że firma Larry'ego Ellisona uzyskała kompletną platformę, którą będzie mogła sprzedawać pod swoim logo – serwer pracujący pod kontrolą Solarisa, do tego baza danych Oracle i rozmaite aplikacje typu CRM czy ERP. Takiego poziomu integracji nie był w stanie zapewnić nawet IBM.

Po drugie, kupując Suna, Oracle za darmo staje się właścicielem bazy danych MySQL. O ile nikt poważny nie powie, że MySQL 5 jest produktem konkurencyjnym wobec Oracle Database 11g, to trzeba pamiętać, że MySQL stało się najpopularniejszą bazą danych dla aplikacji webowych.

Oracle już wcześniej próbowało położyć swoją rękę na tym produkcie, oferując za MySQL-a w 2007 roku 850 mln dolarów. Teraz Oracle staje się absolutną potęgą w dziedzinie baz danych, dysponując produktem zarówno dla największego nawet biznesu, jak i dla najmniejszych serwisów internetowych.

Jednak – mimo że firma Larry'ego Ellisona sama uzyskała MySQL "w pakiecie", to raczej nie będzie chciała, by jej klienci mieli tę bazę za darmo. To wbrew tradycjom korporacji, która znana jest z tego, że ze świata Open Source wyciąga co może dla rozwoju swoich technologii, a następnie sprzedaje je za bajońskie sumy.

Trzeci z problemów niewątpliwie dotyczy dalszych losów Javy. Zabezpieczenie tego języka, od którego technologie Oracle'a zależą w bardzo dużym stopniu, było dla firmy Ellisona kwestią krytyczną i choćby tylko dla tego języka warto było kupić Suna. Czy jednak Oracle mogłoby dalej kontynuować otwartą politykę firmy Jonathana Schwartza, który w coraz większym stopniu otwierał tę technologię, oddając rozwój języka i jego specyfikacji niezależnym organizacjom (Java Community Process)?

Jest to mało prawdopodobne. Rozwój języka zostanie najprawdopodobniej spowolniony, a na Javę 7 przyjdzie długo poczekać – nie jest bowiem łatwo zintegrować ze sobą prace różnych zespołów programistów, o różnych celach i nawykach.

Po czwarte, kiepsko wygląda też przyszłość dostarczanej przez Suna Wirtualnej Maszyny Javy. Oracle rozwija od kilku już lat swój własny produkt – JRockit i raczej trudno sądzić, by chciało dzielić swoje zasoby pomiędzy dwa alternatywne rozwiązania, pomiędzy którymi różnice są raczej niewyjaśnialne dla typowego biznesowego odbiorcy. To, co ukochane jest w świecie Open Source – różnorodność, w świecie biznesowego IT nie wypada najlepiej. Podobnie wygląda sytuacja GlassFisha – Oracle będzie raczej rozwijało Weblogic, który kupiło wraz z Bea Systems.

I chyba jedynym produktem Suna, który wyjdzie na tym dobrze – także z perspektywy końcowego użytkownika – będzie StarOffice. W sytuacji gdy Oracle oferuje produkty dla praktycznie każdej dziedziny biznesu, tego czego potrzeba firmie Larry'ego Ellisona, to potężnego pakietu biurowego, zintegrowanego z pozostałymi produktami „Wyroczni”. Wówczas dominująca pozycja Microsoftu na rynku małych i średnich przedsiębiorstw może zostać poważnie zagrożona.

Źródło: RegDeveloper.co.uk, WSJ.com, ArsTechnica.com