Choć liczby podane przez Fundację OpenID wydają się nieprawdopodobne, to jednak, jeśli zliczyć konta od takich dostawców z Ameryki i Europy jak AOL, Blogger, Flickr, Google, LiveJournal, MySpace, VeriSign, WordPress, Yahoo!, France Telecom, GMX/Web.de, Hyves, Netlog czy Telecom Italia, to liczba ta zaczyna wyglądać prawdopodobnie – choć oczywiście nie wiadomo, jaki odsetek kont OpenID jest aktywny.

Liczba ta w przyszłości może jeszcze tylko wzrosnąć – do wprowadzenia obsługi OpenID przygotowują się Microsoft i eBay w systemie płatności PayPal.

W Stanach Zjednoczonych presja na wprowadzenie OpenID jest ogromna – Biały Dom uznał tę technologię za kluczowy element jego inicjatywy Otwartego Rządu (Open Government). Wprowadzą ją witryny takich instytucji jak Center for Information Technology (CIT), National Institutes of Health (NIH) oraz U.S. Department of Health and Human Services (HHS). Rząd USA nie jest zaangażowany tylko w kwestie wdrażania – aktywnie działa na rzecz rozwoju bezpieczeństwa tej platformy. Pięć firm współpracuje z władzami w kwestii pilotażowego wdrożenia programu iTrust – są to Google, Yahoo!, AOL, VeriSign i PayPal.

OpenID znajduje też uznanie wśród twórców systemów blogowych, frameworków i CMS-ów. Jego obsługę wprowadziły takie projekty jak Disqus, Drupal, Joomla, Plone, Pluck, TypePad, WordPress i Zend. Z OpenID będzie też korzystał wkrótce popularny w środowiskach akademickich system zarządzania tożsamością Shibboleth – który działa jako middleware w sieci Internet2 i obsługuje setki instytucji naukowych na całym świecie.

Pozostaje tylko pytanie: czy to całe powodzenie projektu OpenID wśród wielkich tego świata nie powinno nas skłaniać do rezerwy względem takiego traktowania cyfrowej tożsamości? Stworzenie z loginu OpenID uniwersalnego systemu identyfikacji w Sieci, choć niewątpliwie wygodne, niesie ze sobą wiele zagrożeń – przede wszystkim związanych z kwestiami ochrony prywatności i kradzieży tożsamości.

Źródło: OpenID.net