„Mniej niż 5% globalnej puli adresów IPv4 pozostało wolnych" - ogłosiła w połowie października tego roku organizacja Number Resource Organization (NRO), zrzeszająca pięciu regionalnych registrarów internetowych (Regional Internet Registries, RIRs).

Oznacza to, że tylko 12 bloków, każdy po ok. 16,7 milionów adresów IP, pozostało do wykorzystania. Ostatnie pięć z nich zostanie równo podzielonych pomiędzy każdego z registrarów. Według ostrożnych szacunków nastąpi to już na początku 2011 roku. „Wyczerpanie się puli adresów IPv4 to kolejny krok milowy w historii Internetu" - wieszczy Alex Pawlik, przewodniczący NRO. Przyszłość jest jedna i jest nią IPv6.

Koniec IPv4

Przydzielenie wszystkich bloków adresów IPv4 nie oznacza jednocześnie końca Internetu. Zasoby regionalnych RIRs umożliwią przyznawanie adresów dostawcom Sieci jeszcze przez kolejne kilka, kilkanaście miesięcy. Najgorzej wygląda sytuacja na rynku azjatyckim. W związku z dynamicznym rozwojem Internetu w tej części świata rejestr APNIC wyczerpuje się najszybciej.

Brak wolnych adresów IP bez wątpienia zahamuje rozwój Internetu, doprowadzi do wzrostu cen oraz utrudni pojawianie się nowych graczy na rynku. Jest niemal pewne pojawienie się także czarnego rynku. Już dzisiaj eksperci mówią o kwocie 3,33 euro za pojedynczy adres IP.

Firma Interop zdecydowała się zwrócić amerykańskiemu rejestrowi ARIN niemal cały blok nieużywanych adresów IPv4. (http://webhosting.pl/Interop.dal.IPv4.dodatkowy.miesiac.Miliony.innych.adresow.leza.odlogiem). W skali świata opóźni to wyczerpanie się puli adresów o około miesiąc. Registrarzy z ogromną satysfakcją przyjęliby kolejne pule adresowe, które zostały przyznane, ale nie są wykorzystywane.

Przypomnijmy, że w początkach rozwoju Internetu największe amerykańskie firmy (IBM, Xerox, HP, DEC, Apple, Ford, Eli Lilly, Halliburton), uniwersytety (MIT) i organizacje rządowe (Departament Obrony) otrzymały całe klasy A adresów IP (http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_assigned_/8_IP_address_blocks). Każdy blok to prawie 17 milionów adresów. Nie wiadomo jednak, jak odzyskać niewykorzystywane adresy i jak je później rozdzielić pomiędzy poszczególnych registrarów.

Andrzej Bartosiewicz z home.pl szacuje jednak, że nawet do 43% adresów IPv4 może być nadal wolnych (dane marzec 2009). Na tę liczbę składają się adresy niezaalokowane przez ICANN i RIRs, pule zarezerwowane do użycia w przyszłości oraz pule możliwe od odzyskania lub odsprzedaży przez firmy posiadające własne bloki.

Bez względu na powyższe, jedno jest pewne: adresy IPv4 kiedyś się wyczerpią.

IP następnej generacji

Protokół IPv6 (Internet Protocol version 6), znany także jako IPNG (Internet Protocol Next Generation), został zaprojektowany w połowie lat 90. jako następca używanego do dzisiaj IPv4. Już wtedy wiadomo było, że pula dostępnych adresów IP na przestrzeni kilkunastu lat ulegnie wyczerpaniu.

Adres IP w protokole IPv4 jest liczbą 32-bitową. Daje to dokładnie 4 294 967 296 niepowtarzalnych wartości, przy czym ponad pół miliarda adresów z tej puli nie może być wykorzystanych z różnych względów, m.in. wydzielone pule adresów prywatnych. Tak wiec, IPv4 pozwala w praktyce zaadresować ok. 3,7 miliarda urządzeń sieciowych. To tylko pozornie dużo.

IPv6 rozszerza przestrzeń adresową z 32 do 128 bitów. Daje to możliwość uzyskania 340 282 366 920 938 463 463 374 607 431 768 211 456 niepowtarzalnych wartości. Jak wielka jest to skala przedsięwzięcia, najlepiej ilustrują wyliczenia podane przez Wikipedię http://pl.wikipedia.org/wiki/IPv6.

IPv6 pozwala przyporządkować aż 6,7×10¹⁷ adresów na mm² powierzchni Ziemi. Każdy mieszkaniec naszej planety może wykorzystać aż 10³⁰ adresów IPv6. Dla porównania: IPv4 to tylko 8,42 adresów/km².

Jednak IPv6 to nie tylko więcej adresów IP. RFC1883 wymienia także cztery inne podstawowe zmiany w stosunku do IPv4. Należą do nich:

1. uproszczenie formatu nagłówka (większa szybkość przetwarzania pakietów),
2. usprawnienie obsługi rozszerzeń i opcji nagłówka (kodowanie, możliwość dodawania nowych opcji w przyszłości),
3. funkcje etykietowania strumieni (identyfikacja ruchu dla QoS),
4. rozszerzenia bezpieczeństwa związane z autentykacją, integralnością i poufnością danych (wsparcie dla IPSec).