Kurs jQuery. Część 3: Dynamiczna witryna. AJAX i efekty interfejsu

Wprowadzenie

Wzrost popularności technologii AJAX przypadł na rok 2005, wraz z pojawieniem się usług firmy Google takich jak Gmail i Maps, choć sam mechanizm był dostępny w przeglądarkach internetowych już wcześniej. Dziś trudno sobie wyobrazić zaawansowane aplikacje internetowe bez tej technologii. Korzystanie z niej nie jest jednak usłane różami z dwóch zasadniczych powodów. Po pierwsze, Internet Explorer w wersji 6 i starszych wymaga użycia innego sposobu tworzenia obiektu JavaScript XMLHttpRequest odpowiedzialnego za komunikację z serwerem. Po drugie, wspomniany obiekt wymusza obsługę kilku stanów, co wiąże się z koniecznością poznania szczegółów jego budowy.

Korzystając z jQuery, unikamy wspomnianych problemów, gdyż biblioteka ukrywa przed nami całą, zbędną z punktu widzenia dewelopera aplikacji sieciowej, „bazę technologiczną”. Nie musimy nawet znać niskopoziomowego obiektu odpowiedzialnego za komunikację. Z odnoszących się do niego kwestii warto jedynie pamiętać o tym, że obecnie żądania ajaksowe za pomocą obiektu XMLHttpRequest mogą być zasadniczo realizowane tylko w obrębie tej samej domeny.

Gdy już pobierzemy dane, warto wyświetlić je użytkownikowi w przyjazny sposób, najlepiej wskazując miejsce dokonania zmian. Przeglądarki nie zawierają specjalnych obiektów efektów, więc wszystkie operacje trzeba by realizować ręcznie, tworząc dodatkowy kod wykonywany asynchronicznie (by nie blokować interfejsu użytkownika), wielokrotnie w ciągu sekundy. Zadanie to nie należy do najprostszych, szczególnie dla osób nie znających szczegółów działania DOM i funkcji czasowych JavaScript.

Także w tym aspekcie jQuery oferuje swoją pomoc, definiując kilka efektów wizualnych i dostarczając metody pozwalające w prosty sposób realizować dowolnie złożone kombinacje. W dalszej części artykułu pokażemy, jak wykorzystać te mechanizmy do tworzenia własnych efektów.