Kurs Javy. Praktyczne programowanie, część I – platforma NetBeans i aplikacje okienkowe

Narodziny Javy przypadają na rok 1991, kiedy to zespół programistów pracujących pod przewodnictwem Jamesa Goslinga w firmie Sun Microsystems stworzył nowy język programowania, któremu nadano nazwę "Oak" (ang. dąb). Plotka głosi, że wzięło się to od dębu rosnącego przez oknem biura Goslinga. Później nazwę tę zmieniono; z listy przypadkowo wylosowanych słów wybrano nazwę Java. Początkowo język ten miał służyć do tworzenia aplikacji dla niewielkich urządzeń cyfrowych powszechnego użytku. Kilka lat później autorzy przeglądarki internetowej Netscape Navigator umożliwili uruchamianie osadzonych na stronach HTML niewielkich programów w Javie – tzw. apletów. Był to rok 1995; od tego momentu Java zaczęła zyskiwać coraz większą popularność w Sieci i poza nią dzięki takim atutom, jak przenośność, uniwersalność i bezpieczeństwo.

Dziś w Javie tworzy się programy dla komputerów osobistych, aplikacje sieciowe, które można uruchomić na stronach internetowych, biznesowe systemy klasy Enterprise, a nawet oprogramowanie dla telefonów komórkowych czy kart bankomatowych. Wszechstronność ta jest powodem, dla którego uważa się, że praktyczne poznanie Javy jest dla programisty gwarancją dobrej pracy.

1. Szybki start

1.1 Platformy Javy

Java jest językiem programowania o bardzo licznych zastosowaniach. By spełnić oczekiwania programistów, twórcy języka z Suna przygotowali kilka podstawowych rodzajów platform Javy, tak by można było dopasować środowisko programistyczne do konkretnej grupy rozwiązań.

W naszym kursie wykorzystamy platformę JSE, która jest podstawową platformą Javy, umożliwiającą między innymi tworzenie apletów, czyli programów przeznaczonych do umieszczania na stronie internetowej.

1.2 Platforma SDK 6.0

Sun dostarcza dwa rodzaje platform JSE. Pierwszą z nich, najbardziej rozpowszechnioną, jest JRE.

• JRE (Java Runtime Environment) – środowisko zawierające niezbędne biblioteki oraz JVM, Wirtualną Maszynę Javy. JRE znajduje się na większości komputerów osobistych, jest bowiem niezbędne dla uruchamiania aplikacji Java w systemie.
• JDK (Java Development Kit) – środowisko zawierające JRE oraz dodatkowo narzędzia programistyczne, takie jak kompilator i debuger. JDK umożliwia pisanie własnych aplikacji.

Jako twórcy oprogramowania powinniśmy się zatem zaopatrzyć w tę drugą wersję JSE, czyli JDK. Jej najnowszą edycją jest obecnie wersja 6.0 – nosi ona nazwę kodową Mustang. Możemy ją pobrać ze strony firmy Sun Microsystems, www.java.sun.com. Użytkownicy popularnych dystrybucji Linuksa mogą oczywiście skorzystać także z mechanizmów instalacji z repozytoriów – JSE rozprowadzana jest na wolnej licencji.

Po zainstalowaniu środowiska programistycznego powinniśmy przystąpić do konfiguracji, czyli ustawienia ścieżki dostępu do kompilatora i innych elementów JDK. Dzięki temu będziemy mogli uruchomić narzędzia programistyczne z dowolnego katalogu systemu operacyjnego. W systemie Windows XP można to zrobić, wybierając ikonę Mój komputer, w jej menu Właściwości zaznaczyć kartę Zaawansowane, a następnie w polu Zmienne środowiskowe podać ścieżkę dostępu do katalogu /bin Javy.