Jakby zapomniano wówczas, że i gwiazdy Hollywood potrafią być ekstrawagancko rozrzutne, a przy tym skrajnie bezczelne, jak np. Jay-Z, który zapłacił szpitalowi 1,5 miliona dolarów, tylko po to, by nikt inny nie mógł wejść do szpitala w czasie narodzin jego córki – włącznie z rodzinami innych wówczas przychodzących na świat dzieci.

Zarobki gwiazd to nie problem więc, przynajmniej dla organizacji praw autorskich i rządu, nawołujących do walki z piratami, którzy zarabiać mają miliardy na piraconych treściach. Czy jednak faktycznie na piractwie można aż tyle zarobić?

Zajął się tą kwestią Mike Masnic z serwisu TechDirt. Paramount Pictures w 2010 roku szacowało przychody z Megaupload na od 41 do 300 milionów dolarów rocznie, jednak wymiar sprawiedliwości obliczył, że wartość ta jest niższa niż dolny próg i wynosi około 30 milionów dolarów. Na każde siedem dolarów z płatnych kont jeden dolar pochodził z systemu reklamowego.

Dla przypomnienia, przychód to nie to, co zostaje w kieszeni przedsiębiorcy. Dopiero przychód pomniejszony o koszty prowadzenia działalności i podatki trafia do jego kieszeni. Biorąc więc pod uwagę ogromne koszty hostingu i obsługi takiego serwisu jak Megaupload, liczby te są wyjątkowo niskie.

A przecież to jedna z największych stron tego typu. Inne strony zarabiają pewnie o wiele mniej. Nie musimy jednak zgadywać, ponieważ jest kilka realnych obliczeń zarobków operatorów serwisów, które można by oskarżyć o piractwo:

• MPAA szacowało, że Pirate Bay miało przychody na poziomie 5 milionów dolarów, podczas gdy prokuratorzy ustalili, że wynosiły zaledwie 100 tysięcy USD.

• Amerykański indeks filmów NinjaVideo został oskarżony o zarobienie na nielegalnym streamingu filmów 500 tysięcy dolarów, podczas gdy okazało się, że zarobił jedynie 33 tysiące.

• Serwis streamujący kanały sportowe Channelsurfing.net został oskarżony o wytworzenie przychodu w wysokości 15 tysięcy dolarów.

Nie trzeba być magistrem z ekonomii, aby wiedzieć, że to dosyć mało. Piractwo więc nie jest jakoś niezwykle zyskowne, biorąc pod uwagę ryzyko, na jakie się operatorzy takich serwisów narażają. Badacz Joe Karaganis, który opublikował raport przestawiający powyższe dane, tak tłumaczy to zjawisko:

„Z badania wyłania się obraz finansowo wrażliwych operacji o niskich kosztach, opierających się na pracy wolontariuszy, wspieranych przez użytkowników i twórców oraz charakteryzujących się silnym poczuciem misji doprowadzenia do jak najszerszego upowszechnienia treści wśród społeczności fanów. Tylko część stron tego typu zarabia, albo chce zarabiać pieniądze. Dużo jest wyspecjalizowanych społeczności, wymieniających się treściami określonego typu, gatunku albo języka. Serwis NinjaVideo tak właśnie zaczął, zanim urósł w większe, zarabiające przedsięwzięcie”.

Tym samym raport obala argumenty o złych piratach, którzy zarabiają miliardy na okradaniu twórców. Prowadzi też do nieuchronnego pytania: po co więc USA chciało wprowadzić blokowanie kont piratom, jednocześnie odmieniając przez wszystkie przypadki „zagraniczne kraje” i robiąc pokazowy nalot na dom Kima Dotcoma?

Przecieki z WikiLeaks ujawniły, że to naciski ze strony USA na kraje europejskie aby wprowadzić prawo zabezpieczające interesy amerykańskiej branży rozrywkowej. Te naciski widać wyraźnie dopiero teraz, gdy Donald Tusk stwierdził, deklarując konieczność podpisania ACTA, że „ekstrawagancją byłoby, gdyby Polska tej umowy nie podpisała i była jedynym krajem, który w Europie nie przestrzega praw autorskich”.

Premierowi powiedziało się trochę za dużo, bowiem to oznacza, że rzeczywiście istnieje odgórny przykaz i nacisk na podpisanie ACTA przez Polskę, wbrew temu co sobie myśli na ten temat społeczeństwo. Społeczeństwo to bowiem najwyraźniej sami złodzieje, w dodatku szantażujący reprezentantów narodu w swoim naiwnym mniemaniu, że zdanie maluczkich się liczy.

źródło: techdirt.com