Tak zaczyna się historia powstania serwisu Grouper. Nie, nie chodzi tutaj o Grupona ani nic w tym stylu. Zbieżność nazw jest tutaj zupełnie przypadkowa. Jerry Guo postanowił sobie za cel stworzenie pożytecznej usługi. Jako sposób na sprawdzenie tego postanowił po prostu ustalić, kto będzie chciał za nią zapłacić.

Ostatecznie powstał więc w ten sposób projekt Groupera. Jego idea jest równie przejrzysta, co niezwykła. Po zarejestrowaniu się w serwisie (przez Facebook Connect), twórcy pobierają informacje o użytkowniku i jego znajomych w Facebooku. Na podstawie wieku, zainteresowań, płci, wykształcenia itd., za 20 dolarów znajdują mu osobę przeciwnej płci, z którą się nie zna. Następnie użytkownik zaprasza dwie osoby o tej samej płci, osoba dobrana zaprasza też dwie osoby o tej samej płci co ona, a Grouper znajduje im miejsce, w którym mieliby się spotkać i porozmawiać. W te 20 dolarów wliczony jest pierwszy drink dla wszystkich.

Nie, nie. Nie chodzi tutaj o organizację ustawek, ale o kulturalne spotkanie w sześcioosobowym gronie. Twórcy serwisu wybierają też dla grupy odpowiednie miejsce spotkania. Zmieniają w tym celu co parę tygodni miejsce zamieszkania, aby odnaleźć przyjemne miejsce do rozmowy w okolicy.W ten sposób za 20 dolarów zawiązują coś na kształt paczki Ross, Rachel, Joey, Phoebe i innych z serialu Friends, nawet dobierając im ich ulubioną knajpę. Za knajpy najczęściej służą „easyspeaks” – lokale powstałe w czasach wielkiej prohibicji, odpowiedniki naszych pubów.

Jak wyjaśnia Guo, koncepcję można sprowadzić do „dwóch grup znajomych, które nie znają się nawzajem, ale naszym zdaniem powinny się poznać”. Czy ludzie kupują to? Owszem. Twórcy opowiedzieli Nitashy Tiku z BetaBeat anegdotę o jednym z zaproszonych, który nie chciał wziąć udziału w spotkaniu. Gdy dowiedział się, że chce się z nim spotkać pięciu przedsiębiorców, którzy są byłymi absolwentami jego uczelni Yale, szybko zmienił zdanie. Pomysłodawca bardzo stara się najwyraźniej zdystansować od posądzenia o założenie nowego serwisu randkowego, choć przecież pięknie mógłby on (z taką nazwą) służyć ludziom do umawiania się do poliamorycznych układów, lub chociażby na grupowy seks. Słuszność jednak ma, gdy mówi, że większość naturalnie wyrastających kontekstów relacji społecznych nie da się pomieścić w przegródkach randki/nawiązywanie przyjaźni/networking. Ludzkie relacje są bardziej skomplikowane.

U nas popularność zdobywają teraz serwisy randkowe, ale co jeśli masz już narzeczoną, żonę albo dziewczynę, albo nie masz, a chcesz tylko poznać nowych, sympatycznych ludzi? Czy skorzystalibyście z usług Groupera?

źródło: betabeat.com