Zwiększająca się liczba wirtualnych społeczności doprowadziła do powstania różnych narzędzi, które ułatwiają poruszanie się w dżungli Web 2.0. Wśród najbardziej znanych projektów można wymienić OpenID (uniwersalny login) oraz OpenSocial (uniwersalny zestaw interfejsów programowania aplikacji). Podobny cel – zintegrowanie witryn typu user-generated content – przyświecał twórcom FriendFeeda, byłym pracownikom Google'a i twórcom takich produktów, jak Gmail czy Google Maps.

FriendFeed jest najpopularniejszą usługą agregującą treści z różnych stron WWW. Obsługuje takie witryny, jak Delicious, Ma.gnolia, Digg, Czytnik Google, Reddit, Flickr, Picasa, Gmail, Pownce, Twitter, Last.fm, Pandora, Vimeo, YouTube, Amazon, LinkedIn, Netvibes czy Yelp. Użytkownicy mogą publikować w FriendFeedzie informacje o nowych wpisach, komentarzach, udostępnionych plikach i tym podobnych, umieszczanych w partnerskich witrynach.

Zakładanie konta i dodawanie usług

Aplikacja zaskakuje prostotą interfejsu i obsługi. Aby zacząć z niej korzystać, wystarczy na stronie głównej wybrać polecenie Create an account. Już na tym etapie użytkownik może zdecydować, czy jego kanał ma być publiczny czy też prywatny. W wypadku zaznaczenia opcji Make my feed public każda osoba będzie mogła przeglądać wpisy we FriendFeedzie (na tej samej zasadzie działa osobista strona zakładek w Delicious).

Bardzo pozytywnie zaskoczyły nas też opcje importu kontaktów dostępne podczas rejestracji. Okazało się, że internauta może od razu ustanowić połączenia z innymi użytkownikami FriendFeeda, którzy mają konto w Facebooku. Alternatywnie jest on w stanie przeszukać bazę aplikacji, wykorzystując adresy z Gmaila, Yahoo! Maila, Hotmaila czy poczty AOL. Oczywiście importu można dokonać także w dowolnym późniejszym terminie.

Rysunek 1: FriendFeed żąda dostępu do poczty Gmail.

Po zakończeniu tego etapu naszym oczom ukazał się główny interfejs aplikacji. Kliknęliśmy polecenie Add the sites you use to your feed, a następnie See all 43 services. Pojawiła się lista wszystkich obsługiwanych przez FriendFeeda witryn. Na początek wybraliśmy Delicious. Podawanie hasła nie było konieczne – wystarczył login.

Rysunek 2: Dodawanie konta w Delicious do FriendFeeda.

W wypadku Czytnika Google'a należało wkleić link do indywidualnej strony użytkownika, gdzie są publikowane udostępnione elementy (Shared items). Nie obyło się przy tym bez problemów. FriendFeed nie akceptuje adresów w domenie google.pl. Trzeba więc modyfikować je do postaci http://www.google.com/reader/shared/user_ID. Na szczęście pod nowym adresem znajduje się ta sama strona.

W następnej kolejności dodaliśmy profil z YouTube'a. Co ciekawe, tu także podawanie hasła nie było konieczne. FriendFeed po prostu aktywował subskrypcję filmów publikowanych przez daną osobę. W praktyce okazało się, że do aplikacji można dodać dowolną liczbę kont z YouTube'a, a także innych witryn – niekoniecznie muszą to być własne profile. Dzięki takiej opcji da się śledzić aktywność znajomych, którzy nie mają konta w FriendFeedzie.

Rysunek 3: Do konta w FriendFeedzie nie trzeba koniecznie dodawać własnych profili.

Główne elementy interfejsu

Po zakończeniu dodawania serwisów wróciliśmy do zakładki Home. Znaleźliśmy tu listę opisującą aktywność wszystkich aplikacji. Pojawiły się takie komunikaty, jak Dodałeś wideo do YouTube albo Dodałeś pięć linków do Delicious – wszystko z datami i linkami. Także tutaj znalazło się miejsce na wpisy od znajomych. Okazało się, że można dzielić ich na grupy (na przykład Rodzina czy Praca) i w ten sposób tworzyć wirtualne katalogi z określonymi typami wpisów.

Rysunek 4: FriendFeed pozwala na podział znajomych na grupy.

Pozytywnie zaskoczyła także zakładka Me (menu po lewej). Po przejściu na tę stronę pojawiły się wyłącznie linki dodane przez nas – informacje udostępnione przez znajomych znikły. Także po lewej umieszczono bardzo przydatne narzędzie do tworzenia „pokoi” – „miniFriendFeedów”, które zrzeszają wyłącznie zaproszone osoby zainteresowane danym tematem.

Najmniej przydatnym modułem aplikacji okazała się zakładka Everyone. Tutaj trafiają wpisy wszystkich użytkowników. Jest ich jednak bardzo dużo – śledzenie jest w praktyce niemożliwe. Najprawdopodobniej twórcy usługi dodali tę funkcję, aby pochwalić się światu informacją o tym, jak dużo ludzi korzysta z ich witryny.

Rysunek 5: Zakładka Everyone – najmniej przydatny element FriendFeeda.

Do kogo jest skierowany FriendFeed

Na pierwszy rzut oka do wszystkich – serwis ma bardzo prosty, przejrzysty, intuicyjny interfejs, którego opanowanie zajmuje kilka minut. Przydaje się on wtedy, gdy ktoś korzysta z wielu aplikacji online, udostępnia pliki, zakładki czy innego rodzaju zasoby. Potrzebuje strony, która pomoże mu w opanowaniu tego wszystkiego i ma wielu wirtualnych znajomych.