Firefox: historia przeglądarki, którą wszyscy kochamy

Po wydaniu kilku wersji łatających znalezione luki przyszedł czas na próbę generalną. Wydana we wrześniu 2004 roku wersja Firefox 0.10 PR Greenlane wprowadzała liczne udoskonalenia, które docelowo miały się znaleźć w finalnej edycji. Dodano możliwość odczytywania feedów RSS z paska zakładek, przeniesiono pasek narzędzi „Szukaj” na dół przeglądarki, dodając zarazem kolorowanie znalezionych na stronie fraz. Ułatwiono pracę z blokerem wyskakujących okienek, pozwalając użytkownikowi na wybranie, co z takimi obiektami zrobić. Zablokowano też domyślnie możliwość instalacji rozszerzeń z witryn innych niż oficjalna strona aktualizacji Mozilli i dodano obsługę innych niż Google wyszukiwarek.

Rysunek 7: Firefox 0.10 Preview Release – gotowy do walki.

Po dwóch wersjach Release Candidate przyszedł czas na Firefoksa 1.0. Premiera Phoeniksa – bo taką wynikającą z tęsknoty nazwę kodową otrzymała oficjalna edycja przeglądarki Mozilli – odbyła się 9 listopada 2004 roku. Wydano ją w 31 wersjach językowych, a jedyną nową funkcjonalnością była możliwość wybierania aplikacji, która otwierałaby zewnętrzne linki określonego typu. Poprawiono też kilkanaście błędów – ale najwidoczniej poprawek nie było dość, bo trzy miesiące później ukazała się wersja 1.0.1, a po niej w kilkutygodniowych odstępach 1.0.2, 1.0.3 aż do 1.0.8. Na tej edycji zakończył się cykl życia Firefoksa 1.

Rysunek 8a: Firefox 1.0: wreszcie wersja oficjalna.

Rysunek 8b: Konfiguracja Firefoksa 1.0 – jasna i przejrzysta.

Firefox 1.5 – podarki dla webdeweloperów

Wkrótce po wydaniu wersji 1.0 Firefoksa deweloperzy Mozilli rozpoczęli prace nad nową linią rozwojową przeglądarki, którą oznaczono nazwą kodową Deer Park. Pierwszy Firefox z tej linii – 1.1a1 – pojawił się 31 maja 2005 roku, a najważniejszą innowacją było wykorzystanie engine'u renderującego Gecko 1.8. Umożliwiło to wprowadzenie obsługi grafiki wektorowej w formacie SVG i elementu canvas nowej specyfikacji HTML. Wprowadzono też udoskonalenie obsługi JavaScriptu 1.5 i kaskadowych arkuszy stylów (CSS) w wersjach 2 i 3.

Wersja 1.1a2 służyła przetestowaniu nowych funkcjonalności interfejsu użytkownika – dodano możliwość przenoszenia kart za pomocą techniki przeciągnij i upuść, cache'owanie oglądanych stron, tak aby umożliwić szybki do nich powrót, udoskonalono blokadę wyskakujących okienek i wprowadzono zinternalizowane strony błędów przeglądarki, które zastąpiły dotychczasowe wyskakujące okienka.

Wydana we wrześniu 2005 roku wersja 1.4 wprowadziła zupełnie nowy system aktualizacji przeglądarki. Do tej pory, aby zainstalować nowego Firefoksa, należało pobrać paczkę instalatora, zapisać ją w systemie, odinstalować starą wersję i uruchomić instalator nowej. Dzięki systemowi binarnych aktualizacji w wersji 1.4 Firefox uzyskał możliwość automatycznego aktualizowania się, bez zbytecznych operacji użytkownika – wszystko, co było wymagane, to restart przeglądarki po pobraniu nowej wersji.

Następne edycje Firefoksa służyły przede wszystkim naprawianiu problemów z wyciekami pamięci i łataniu luk bezpieczeństwa. 29 listopada 2005 roku wydano wreszcie oficjalną edycję Firefoksa 1.5 Deer Park, która pochwalić się mogła ponad 40 zlokalizowanymi wersjami. Firefox stawał się znany na całym świecie. Znany także z dużej liczby luk – linia 1.5 zakończyła się dopiero na wersji 1.5.0.12 – dwanaście kolejnych wydań służyło wyłącznie łataniu dziur w bezpieczeństwie i próbom zatamowania wycieków pamięci.

Rysunek 9a: Firefox 1.5 – wiele nowości w starym opakowaniu.

Rysunek 9b: Jednak konfiguracja w FF 1.5 już z zupełnie innego świata – widać inspirację interfejsem Apple'a.