Rysunek. Porównanie metod finansowania.

Co to jest samorozruch?

Pierwszym sposobem na sfinansowanie startu firmy jest samorozruch. Samorozruch (ang. bootstrapping) polega na uruchomieniu biznesu bez udziału zewnętrznych inwestorów.

Rozpoczęcie działalności wymaga określonych pieniędzy na start, chociażby na opłacenie kosztów związanych z rejestracją firmy. W przypadku e-biznesów może dojść koszt zlecenia strony internetowej, grafiki czy zakupienia oprogramowania. W większości przypadków start w e-biznesie wydaje się tworzyć mniejsze koszty początkowe niż inne działalności, ponieważ nie trzeba kupować maszyn, narzędzi czy wynajmować lokalu do prowadzenia działalności gospodarczej.

Dzięki dodatkowej staranności można te koszty początkowe zmniejszyć do takiego poziomu, aby móc samemu je opłacić.

Skąd jednak wziąć pieniądze na taki start?

Często stosowaną metodą jest korzystanie z limitu na karcie kredytowej. Niesie to ze sobą ryzyko dla przedsiębiorcy, jednak dobrze przygotowany plan biznesu pozwoli je zminimalizować. Przedsiębiorca, dzięki temu że jest sam dla siebie inwestorem, ma całkowitą kontrolę nad firmą i nie musi rozliczać się z inwestorami czy udziałowcami.

Jeżeli jednak pomysłodawcy brakuje własnych środków, potrzebny jest inwestor. W odróżnieniu od pomysłodawcy, którego motywacją jest głównie chęć samorozwoju, realizacji i satysfakcji ze stworzenia czegoś od zera, inwestor jest głównie zainteresowany zwrotem inwestycji z zyskiem przynajmniej większym niż średni wzrost rynku, a najlepiej wielokrotnie większym.

W tym celu może wspomóc pomysłodawcę nie tylko kapitałem, ale doświadczeniem biznesowym, a nawet dobrym dyrektorem finansowym. Dla początkujących e-biznesmenów takie wsparcie jest niezwykle ważne.

Ale zanim przejdziemy do inwestorów, przyjrzyjmy się komuś, kto jest znacznie bliżej - członkom rodziny i znajomym.

Rodzina i znajomi

Rodzina, znajomi i partnerzy w biznesie są  drobnymi inwestorami. Inwestują swoje prywatne pieniądze, zazwyczaj oszczędności, z nadzieją na większy zwrot niż z konta oszczędnościowego, gry na giełdzie czy innych form inwestowania.

Mogą przy tym brać pod uwagę znajomość pomysłodawcy, jego umiejętności i dotychczasowe doświadczenia. Poza tym bezpośredni kontakt może mieć dla nich znaczenie - zwiększa się wówczas przeświadczenie, że pomysłodawca dobrze zadba o ich pieniądze.

Działa to też w drugą stronę - inwestując pieniądze rodziny i znajomych można mieć większą osobistą motywację i odpowiedzialność w realizacji ustalonych celów inwestycyjnych.  Jest to też rodzaj moralnego zobowiązania, z którego będziemy się chcieli wywiązać.

Wydaje się, że takie rozwiązanie będzie wiązać się z mniejszą liczbą formalności, które są potrzebne przy pozyskaniu funduszy z innych źródeł. Jednak podejście do e-biznesu w takim przypadku powinno być oparte na równie starannie napisanym biznesplanie i badaniach rynku, jak przy każdym innym. Wszystko po to, by przekonać drobnego inwestora (lub inwestorów), że inwestycja rzeczywiście jest opłacalna.

Przy inwestycji powinno spisać się również dokładne zasady inwestycji oraz sposób, w jaki znajomy będzie mógł wyjść z niej i jaki uzyska zwrot.