Zaczęło się mocno – błyszczące auta o potężnych silnikach napotkaliśmy tuż przy biurze prasowym. Wydaje się, że miały one symbolizować samo Allegro i jego dominację na rodzimym rynku aukcji internetowych. Allegro Power ciągle jest niepokonane i nie widać na horyzoncie prawdziwych konkurentów. Czy to świadczy o niedojrzałości naszego rynku e-commerce, czy może nie ma po prostu potrzeby i miejsca na kolejnego potentata?

Godzić żywioły – to zadanie niełatwe. Ale Dni Allegro pokazały, że możliwe. Obok obiektów westchnień męskiej części zaproszonych gości usadowiły się panie, które w pocie czoła produkowały ozdoby: korale, wisiorki i bransolety. Możliwości tak wiele jak aukcji na Allegro.

Redaktor Golański nie byłby sobą, gdyby podczas Dni Allegro nie wyostrzył swojego zmysłu odnajdywania nietuzinkowych kobiet. Tutaj w towarzystwie największych na świecie ekspertek od produktu, który zowie się AlleKarta. AlleKarta to po prostu karta kredytowa przygotowana przez Allegro aukcje internetowe i BZ WBK, ale w takim kontekście staje się prawdziwym obiektem pożądania.

Krzątaliśmy się wśród stoisk dość chaotycznie, ale usmiech Beaty Nawrotkiewicz z firmy InsERT przyciagał jak magnes. Beata promowała Sello – produkt, który wspomaga sprzedawców Allegro w zarządzaniu ich aukcjami. Wszystko pięknie, ale i tak większość zgromadzonych wolała wziąć udział w konkursie Sello, w którym do wygrania były plecaki, koszulki, a nawet ramki cyfrowe!

Nie chciałem podchodzić do stoiska Gadu-Gadu, ponieważ wiedziałem, że może się to skończyć małą katastrofą. Ale konfrontacja była nieuchronna – redaktor Golański wyczuł ranną zwierzynę i był już nie do powstrzymania. Piotr Kossakowski z Gadu-Gadu próbował się bronić, ale udawało mu się tylko przez chwilę. Ciosem finalnym było pytanie: kiedy w Gadu-Gadu wprowadzicie szyfrowanie komunikacji?

Na Allegro nie wolno handlować podrobionymi produktami – o tym wiedzą (prawie) wszyscy. Ten nawias sprawia, że Allegro ma powołany specjalny zespół do walki z nieuczciwymi w tym względzie sprzedawcami. Pracuje w nim Anita Gnatowska, której redaktor Golański pytania chciał zadawać jak najdłużej.

Współpraca w Ochronie Praw promuje oryginalne produkty i działa bardzo sprawnie. Czasem już w pięć minut po wystawieniu podrobionego produktu zostaje on usunięty z listy dostępnych aukcji. Pięknie. Zapytaliśmy tylko, skąd Allegro tak szybko wie, że produkt jest podróbką – czy na przykład ma program do analizy zdjęć produktów, na podstawie którego wydaje się werdykt? Jak w tak krótkim czasie sprzedawcy mają dochodzić swoich praw? Pani Gnatowska powtarzała mantrę – współpracujemy w tym zakresie z producentami. Dla nas sprawa jest nie do końca jasna, bo przecież w tak ogólnie skonstruowanym mechanizmie może dojść do nieprawidłowości.

Gdzie jest e-commerce, tam jest Google. Nie zabrakło go również w Poznaniu. Zaryzykuję tezę, że było to jedno z najbardziej obleganych stoisk. Jest jakaś nadludzka siła w tej firmie.

Udało się nam porozmawiać z Arturem Waliszewskim, szefem rodzimego oddziału Google'a. Rozmawialiśmy o wielu sprawach – o tym, jak Megapanel PBI zaniża wyniki rodzimym serwisom, o tym, w jaki sposób portale spijają śmietankę z rynku reklamy w polskim Internecie, o tym wreszcie, czy możliwe jest, by Analytics stało się uznanym i szanowanym przez reklamodawców narzędziem statystyk ruchu na stronie. Wnioski nie napawają optymizmem – małym serwisom w zasadzie pozostają AdSense, poszukiwanie reklamy na własną rękę lub wymyślenie genialnego sposobu na inną monetaryzację ruchu.

Redaktor Golański zmuszony przez nadredaktora Nawojczyka do opublikowania wiadomości poświęconej nowej wersji eZ. Nawet podczas wyjazdu myśli nadredaktora krążą tylko wokół zaspokojenia informacyjnych potrzeb naszych Czytelników. PS: Asus eee sprawdził się w akcji. Nadrektor Nawojczyk odszczekuje twierdzenie, jakoby nadchodziła era notebooków jednorazowego użytku.

W kąciku księgarskim przyłapaliśmy pracownika Ceneo.pl. Zamiast płaszczyć się przed uczestnikami imprezy, umizgiwać się do nich, dogadzać, objaśniać, wmawiać i przekonywać, ten pogrążył się w lekturze. Ciekawe, czy w wynikach Ceneo pojawią się kiedyś stare samochody.

W kąciku konsolowym nikogo nie przyłapaliśmy.

W przestrzeni między pawilonami ze stoiskami znalazły swoje miejsce gastronomia i relaks. Atmosfera, jak widać, była sielska – nikt nie czuł ekscytacji przed mającymi się za chwilę zacząć panelami dyskusyjnymi. A przecież tam za chwilę pojawią się prawdziwe gwiazdy rodzimego e-commerce!

Pierwszy panel poświęcono właśnie polskiemu e-biznesowi. Do rozmowy zasiedli (od lewej): Artur Waliszewski (Google), Anna Bogdańska (Merlin.pl), Agnieszka Gajzler (Gadu-Gadu), Michał Klar (Allegro), Michał Nowak (Onet.pl) i Dariusz Zaremba (WP.pl). Cóż, jak to zwykle podczas takich konferencji bywa, panel był fontanną samozadowolenia i wskazywania winnych fatalnego stanu polskiego e-commerce. Winni są: Poczta Polska (ludzie boją się, że wyczekiwana tak długo książka nigdy do nich nie dotrze), Rząd Polski (który nie chce zmobiliować do czynnego udziału w społeczeństwie IT ludzi po 50. roku życia), Zła Świadomość E-commerce w Polsce (fantom, słowo klucz, wytrych) oraz Sami Internauci, Którzy Nie Dzielą Się Swoją Wiedzą z Innymi. Dowiedzieliśmy się, że Onet.pl i WP.pl przecież mają tak świetne pasaże handlowe, ale trudno jest przekonać do korzystania z nich niektóre sklepy etc. Generalnie przesłanie płynęło z tej dyskusji takie, że e-commerce mógłby być w Polsce żyłą złota, bo sklepy/aukcje/portale zrobiły wszystko, co można było zrobić, ale potrzeba zmian, na które ci ostatni nie mają wpływu.

Przez całą dyskuję redaktor Golański kopał mnie w kostkę. Chciał wyjść, bo redaktor Golański wolał posłuchać o serwerach, na których możemy stawiać nasze sklepy. O czarnych maszynach ze stajni IBM-a opowiedziały nam prześliczne nadinżynierki, które swoją wiedzą na temat wirtualizacji, rozwiązań klastrowych i pamięci masowych porywały tłumy.

W Polsce zmiany agendy w trakcie jej wykonywania powinny być wpisane w agendę. Nie inaczej było tym razem: miast Jamie Kantrowitz (bogini i głównego umysłu MySpace'a) do Polski przyjechał Jay Stevens – o którym możemy powiedzieć, że na szczęście też był z MySpace'a. Cóż nam mógł powiedzieć Jay? Powiedział to, co wszyscy wiemy, tylko jego ciasto miało o wiele więcej lukru. Otóż ludzie wybierają serwisy społecznościowe jako formę spędzania wolnego czasu – tracą na tym radio i telewizja. Ludzie mogą się w ten sposób łatwiej organizować i nawiązywać współpracę. Ludzie mogą prezentować swoje osiągnięcia (nie ma lansującego się muzyka, który nie miałby konta w serwisie MySpace). Ludzie mogą się wreszcie łatwiej komunikować, wymieniać doświadczeniami, kontaktami i zdjęciami (w Polsce koniecznie z wakacji w Grecji). Redaktor Golański kopał mnie przez całą prezentację jeszcze intensywniej, a ja obiecałem sobie, że nie będę robił zdjęć ziewającym słuchaczom.

Redaktor Golański zapewniał mnie, że poszedł skorzystać z toalety. Sure.

I wreszcie dla nas gwóźdź programu, porównywalny tylko z tresowanymi lwami lub chodzeniem po rozżarzonych węglach! Śmietanka polskiego Web 2.0 w jednym miejscu! Do kolejnej dyskusji panelowej zasiedli (od lewej): Izabela Pasterz (MySpace Polska), Rafał Agnieszczak (Fotka.pl), Tomasz Drożdżyński (Wykop.pl), Radosław Kobus (GoldenLine.pl), Maciej Popowicz (Nasza-klasa.pl) i Marcin Majchrzak (Allegro.pl).

Ta dyskusja miała już swoją dramaturgię. Ale nie za sprawą prowadzącego, rzucającego od czasu żenujące dowcipy, z których śmiał się tylko on sam (żeby nie pastwić się nad prowadzącym, niczego więcej na jego temat już nie powiemy) – tylko chyba najbarwniejszej postaci w tym gronie, czyli Rafała Agnieszczaka. To on, w odpowiedzi na pytanie, czy MySpace Polska ma szansę na rodzimym rynku, rzucił prosto w twarz Pani Pasterz mocne, stanowcze i zawadiackie "Nie, żadnych". Według niego rynek w Polsce jest podzielony i dominują na nim dobrze wyprofilowane serwisy, które mają jakąś tematyczną oś. MySpace jest na tyle ogólny, że w Polsce może być niezrozumiany. Poza tym Polacy należą już do serwisów społecznościowych i nie będzie im się chciało przenosić do innych. Na MySpace'a w Polsce jest po prostu za późno. Pani Pasterz w tak prowadzonej dyskusji dała się zdominować całkowicie, nie potrafiła się rzeczowo bronić, przebąkując tylko coś o tym, że przecież muzycy są na MySpace'ie. Jak widać, nawet szefowa rodzimego oddziału nie ma za bardzo pomysłu na jego rozwój, co tylko skłania nas do wniosku, że w słowa Rafała Agnieszczaka wsłuchać się czasem można.
Tak w ogóle to Rafał Agnieszczak jest postacią, która jako jedna z nielicznych (dołożymy tutaj ze spokojem Tomka Drożdżyńskiego) dorobiła się jakiejś metarefleksji na temat tego segmentu rynku. Jest w stanie mówić o szczęściu, jakie towarzyszyło sukcesom polskich serwisów społecznościowych. Potrafi już też mówić o pokorze, której powinni się uczyć ojcowie tych sukcesów. Przy nim Maciek Popowicz z Naszej-klasy okazuje się po prostu programistą, któremu się poszczęciło, a słowa Radosława Kobusa z GoldenLine brzmią jak utarte i obiegowe opinie.
Jak podsumować dyskusję? Społeczności na pewno będą się rozwijały i mają zapewniony byt na kilka następnych lat. Ale klucz do sukcesu nadal jest nieznany. Bo jak wytłumaczyć porażkę Bebo? Co się dzieje z setkami serwisów społecznościowych, które zalewają polski Internet? Dlaczego liczą się tylko Fotka.pl, Nasza-klasa.pl, Wykop.pl i kilka pomniejszych? Bo byli pierwsi? Na te pytania panel raczej nie odpowiedział, więc wniosek jest prosty: próbujcie dalej – może komuś z Was wreszcie się uda wstrzelić w tę niezwykle intratną branżę.