W serwisie Torrentfreak pojawił się wywiad z KoOlWaReZ, administratorem serwisu P2PElite, który ma stać się wspólną przystanią dla grup wydających pirackie materiały, tak by mogły się one łatwo komunikować z internautami. KoOlWaReZ nie ma wątpliwości: czasy tradycyjnej sceny się kończą. „Jeszcze dwa lata temu Scena świetnie sobie radziła z utrzymywaniem palmy pierwszeństwa w wydawaniu filmów, ale każdy kto ostatnio przyglądał się zarówno Scenie jak i P2P wie, że grupy P2P mają obecnie więcej kontaktów”.

Problem w tym, że elitarność i sekretność Sceny wykluczały ją z zasięgu większości osób, podczas gdy z grupami P2P nawiązanie kontaktu było o wiele łatwiejsze. Osoby, które miały dostęp do filmów bezpośrednio od ich producenta, chętniej zwracały się więc w stronę P2P, mimo że nie stały za tym żadne finansowe gratyfikacje.

Co więc nakłania tych piratów do działania? Jak wyjaśnia TorrentFreak, przede wszystkim duma i chęć zabłyśnięcia – świadomość że dziesiątki, a nawet setki tysięcy internautów pobierają film przygotowany właśnie przez nich. Znany wydawca Noir powiedział: „chodzi mi o związek z pewną społecznością, którą zarządzam i tworzę wraz z przyjaciółmi”.

Drugą przyczyną jest całkowity brak biurokracji, która przesycała tradycyjną scenę warezową. Dziesiątki lat piractwa w BBS-ach i na serwerach FTP zaowocowały złożonym, czasami będącym na granicy śmieszności regulaminem, którego wszyscy członkowie Sceny musieli przestrzegać. Tymczasem wydania w sieciach P2P mogą być takie, jak się wydawcom żywnie podoba. Członek grupy PrisM powiedział: „wydajemy na P2P, ponieważ nikt nam tu nie mówi, których kodeków mamy używać. Możemy kodować do lepszej jakości, w ramach naszych własnych standardów, robiąc najlepszy użytek z posiadanego źródła. Możemy też używać wszelkich możliwych źródeł”.

Sytuacja w Scenie jest znacznie gorsza: „jeśli pojawiła się wersja CAM [nagranie z kamkordera w kinie – przyp.red.] danego tytułu, to już nie wolno wydać kolejnej wersji CAM, nawet jeśli byłaby znacznie lepsza pod względem jakości. Następna grupa może wydać dopiero wersję TS [nagranie CAM połączone z przechwyconą cyfrową ścieżką dźwiękową – przyp.red.]. W tym czasie internauci mogą sobie tylko pooglądać migające, zazielenione dziadostwo” – wyjaśnił KoOlWaReZ.

Grupy P2P generalnie radzą sobie też całkiem dobrze z utrzymaniem bezpieczeństwa. Może nie jest to poziom Sceny, o której istnieniu typowe organizacje antypirackie nawet nie mają pojęcia, ale sieć prywatnych trackerów (takich jak TorrentLeech, THS czy PTFiles) i anonimowość towarzysząca pozyskiwaniu kontaktów, pozwalają im dobrze funkcjonować w świecie, w którym wokół piractwa robi się coraz głośniej.

Jednocześnie członkowie nowej fali zachowują spory dystans wobec swojej działalności. Nie ma tu takiej licytacji, jak na Scenie, kto wydał dany materiał pierwszy. Panuje raczej kultura remiksu, grupy P2P chętnie remasterują wydania scenowe – i nie mają nic przeciwko temu, jeśli Scena zrobi to z ich wydaniami. Stało się to zaś ostatnio przynajmniej w kilku głośnych wypadkach – to właśnie grupy P2P pierwsze wypuściły pirackie wydania filmów „Wolverine” i „Avatar”.

Źródło: Torrentfreak.com